“Het kleine wondertje
dat de wereld helaas nooit heeft mogen ontdekken”
Zwevende bellen,
roze en blauw,
ik stuur ze naar boven,
ik stuur ze naar jou.
Glanzend en dansend,
helder als dauw,
tot in de wolken,
vol liefde, voor jou.
Wie is Wollux?
Wollux is het kindje dat mij moeder heeft gemaakt, ook al was dit voor de buitenwereld niet zichtbaar.
In 2015 verloor ik tijdens mijn eerste zwangerschap ons kindje. Bijgevoegd gedicht van Mieke van Hooft omschrijft precies wat ik nog steeds voel als ik aan dit zwangerschapsverlies denk, ook al is het al zoveel jaren geleden.
Want ook bij een pril zwangerschapsverlies, met een zwangerschapsduur van 7 weken, blijft de liefde voortbestaan.
Waarom zet ik me in voor ouders die zwangerschapsverlies hebben geleden?
Toen ik in 2015 mijn kindje verloor, stortte mijn hele wereld in. Een moeilijke en verwarrende periode volgde na het verlies.
Het ene moment voelde het alsof de wereld onder mijn voeten wegzakte, want ik was MIJN KIND verloren.
Het andere moment kon ik het relativeren en had ik er zelfs vrede mee, er was vast iets in de aanleg niet helemaal goed.
Op sommige moment was ik blij dat mijn lichaam zo vroeg al had besloten om dit kindje los te laten als het toch niet levensvatbaar was, over die blijdschap voelde ik me dan weer schuldig.
De goedbedoelde adviezen zorgden ervoor dat ik bij anderen weinig aansluiting kon vinden. Ik voelde me eenzaam!
Eenzaam met mijn verdriet en eenzaam in mijn rouwproces.
Niemand ervaarde mijn verdriet zoals ik dat deed, zelfs mijn eigen man niet….
In die tijd was er eigenlijk nog niets voor vrouwen die tijdens hun zwangerschap hun kindje verloren. Er waren geen podcasts, geen documentaires en geen samenkomst mogelijkheden. Er waren ook bijna geen boeken om (h)erkenning in te vinden.
Inmiddels is daar gelukkig veel in veranderd. Er zijn veel vrouwen (en mannen) die het ’taboe’ rondom dit thema willen verbreken en ik ben er daar één van.
Waarom heb ik mijn bedrijf naar Wollux vernoemd?
Zoals je kunt lezen is het dus mijn missie om de stilte rondom zwangerschapsverlies te verbreken. Hoe kun je dat nou beter doen, dan door je bedrijf naar je eigen kindje te vernoemen?
De eerste vraag die veel mensen stellen als ze de naam van mijn bedrijf horen is: “Wat een bijzondere naam, wat betekent dat?”
Dat geeft mij de kans om meteen de stilte te verbreken.
Ik vertel het verhaal achter de naam en sta daarbij telkens even stil bij mijn eigen zwangerschapsverlies. Dat biedt ruimte aan de ander om ook over zijn of haar (zwangerschaps)verlies te spreken.
En dat is dus de eerste stap in mijn missie om de stilte rondom zwangerschapsverlies te verbreken en ouders de ruimte te geven om eerlijk en open over dit verlies te spreken. Ik zal hen en het bestaan van hun kindje erkennen, waarbij het niet uit maakt hoe lang geleden dit verlies heeft plaatsgevonden. Want ik weet dat deze ouders het verlies levenslang met zich mee dragen.
Wist je dat…
… Wollux vernoemd is naar een mooie wolkenlucht, die we een aantal weken na ons zwangerschapsverlies zagen?
… Ik nog steeds aan hem denk op het moment dat ik een mooie wolkenlucht zie?
… Het mij erg heeft geholpen om een beertje voor hem te kopen?
… Dat dit beertje nog steeds in onze vitrinekast staat op zijn gedenkplekje?
… Er inmiddels veel boeken, podcasts en documentaires zijn over dit onderwerp?
… Wollux mij veel geleerd heeft over het leven en over mijzelf?
… Ik tot op de dag van vandaag dankbaar ben dat Wollux mijn leven heeft verrijkt?